1 கொரிந்தியர் 13:11குழந்தையிலிருந்து பெரியவன்

பவுல் தன் சொந்த வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு எளிய உதாரணம் தருகிறார் - குழந்தையாக இருந்தபோது குழந்தையைப்போல பேசி சிந்தித்தார், பெரியவனான பிறகு அந்த குழந்தை குணங்களை விட்டுவிட்டார். இதே போல ஆவிக்குரிய வரங்களும் நமக்கு இப்போது தேவையான காலத்திற்கானவை, நிறைவு வரும்போது அவை தேவையற்றதாகிவிடும். வளர்ச்சி என்பது இயல்பானது, அதற்கு வெட்கப்பட வேண்டியதில்லை. நம் விசுவாச பயணமும் இப்படித்தான், நாள்தோறும் முதிர்ச்சியடைந்துகொண்டே செல்கிறோம்.