1 தீமோத்தேயு 1:17ஸ்தோத்திரப் பாட்டு

தன் சொந்த கதையை நினைத்த பவுலின் இதயம் தானாகவே ஒரு ஸ்தோத்திரப் பாட்டாக மாறுகிறது - 'நித்தியமும் அழிவில்லாமையும் அதரிசனமுமுள்ள ராஜனுமாய், தாமொருவரே ஞானமுள்ள தேவனுமாயிருக்கிறவருக்கு' என்று உயர்த்திப் பாடுகிறார். இது கடிதத்தில் திடீரென வெடிக்கும் வணக்கம் - தேவனுடைய மகிமையின் முன் எழும் தன்னிச்சையான வழிபாடு. நம் வாழ்வில் தேவனுடைய இரக்கத்தை நினைக்கும்போது, இதே போன்ற ஸ்தோத்திரம் நம் இதயத்திலும் எழும்பட்டும்.