2 சாமுவேல் 1:21கில்போவா மலைகளே

தாவீது கில்போவா மலைகளைப் பார்த்து, அவற்றின்மேல் பனியும் மழையும் வராதிருக்கட்டும், வளமான வயல்கள் இராதிருக்கட்டும் என்று சொன்னார். இது கவிதை வடிவில் வெளிப்படும் ஆழ்ந்த துக்கம் - அந்த மண்ணே சபிக்கப்பட்டதாக உணரும் அளவு வேதனை. அங்கே பராக்கிரமசாலிகளின் கேடகங்கள் அவமதிக்கப்பட்டன, சவுலின் கேடகமும் அபிஷேகம் இல்லாதவர்போல் அவமானப்பட்டது. இழந்த மனம் சில நேரம் தான் வெறுக்கும் இடத்தை பூமியிலேயே சபிக்க விரும்பும்.