2 சாமுவேல் 18:33என் மகனே, அப்சலோமே

தாவீது மிகவும் கலங்கி, வாசலின் மேல்வீட்டிற்குள் ஏறிப்போய் அழுதார். 'என் மகனாகிய அப்சலோமே, என் மகனே... நான் உனக்குப் பதிலாகச் செத்தேனானால் நலமாயிருக்கும்' என்ற அந்த அலறல், ஒரு ராஜாவின் வெற்றியை மறந்து, ஒரு தந்தையின் அழிந்த இதயத்தை மட்டுமே காட்டுகிறது. கலகம் செய்த மகனாக இருந்தும், அவரது அன்பு எந்த குறையும் இல்லாமல் இருந்திருக்கிறது. இது மனித அன்பின் ஆழத்தைக் காட்டும் வேதத்தின் மிக துயரமான, மிக மனித தருணங்களில் ஒன்று - நம் பிள்ளைகள் எப்படி இருந்தாலும் அவர்கள்மேல் நம் இதயம் எப்போதும் அன்பாகவே இருக்கும் என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.