பிரசங்கி 12:5வாதுமை பூக்கும் காலம்
மேட்டுக்காக அச்சமுண்டாகி, வழியிலே பயங்கள் தோன்றி, வாதுமைமரம் பூப்பூத்து, வெட்டுக்கிளியும் பாரமாகி, பசித்தீபனமும் அற்றுப்போகாததற்குமுன்னும், மனுஷன் தன் நித்திய வீட்டுக்குப் போகிறதினாலே, துக்கங்கொண்டாடுகிறவர்கள் வீதியிலே திரியாததற்குமுன்னும்,
Ecclesiastes 12:5
வாதுமை பூக்கும் காலம்
மேட்டுக்காக பயம் ஏறுவதில் சிரமமும், வாதுமை மரம் வெண்மையாய் பூப்பதில் நரை முடியும், வெட்டுக்கிளி பாரமாவதில் சிறு பொருள்களே சுமையாகும் நிலையையும் பிரசங்கி சொல்கிறார். ஆசை குறைவதும், மனுஷன் தன் 'நித்திய வீட்டுக்குப் போகிறதும்' அதாவது மரணமும் இதில் அடங்கும். துக்கம் கொண்டாடுகிறவர்கள் தெருவில் திரிவது இறுதி ஊழியத்தைக் காட்டுகிறது. இதை எதிர்பாராமல் வாழக் கூடாது, மாறாக இப்போதே வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்க வேண்டும் என்பதே செய்தி.
