ஆதியாகமம் 38:9ஓனானின் வஞ்சனை

அந்தச் சந்ததி தன் சொந்த சந்ததியாக இராது என்று ஓனான் அறிந்திருந்தான், அதனால் தமையனுக்குச் சந்ததி உண்டாகாதபடி தன் வித்தைத் தரையில் விழவிட்டு கெடுத்தான். இது வெறும் தவறான செயலல்ல, தன் சொந்த லாபத்திற்காக ஒரு பொறுப்பையும் ஒரு விதவையின் நம்பிக்கையையும் வேண்டுமென்றே சிதைத்த ஒரு தேர்வு. வெளியில் கடமையைச் செய்வதுபோல் தோன்றி, உள்ளூர அதைத் தவிர்ப்பது எத்தனை ஏமாற்றமானது என்பதை இந்த வசனம் காட்டுகிறது. நமக்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பை மனத்தூய்மையுடன் செய்வதுதான் உண்மையான நேர்மை.