ஆதியாகமம் 45:2அடக்க முடியாத அழுகை

இருபது வருடங்களாக அடைத்து வைத்த வலி, ஏக்கம், காத்திருப்பு - எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் வெளியே வந்தது. அவருடைய அழுகை வெளியே கேட்கும் அளவுக்கு உரத்ததாக இருந்தது, பார்வோனின் வீட்டாரும் கேட்டார்கள். இது வெட்கப்பட வேண்டிய பலவீனம் அல்ல; இது ஒரு மனுஷன் தான் தாங்கிக்கொண்டிருந்த சுமையை இறக்கி வைக்கும் நிமிடம். நம் வாழ்விலும் சேமித்து வைத்த கண்ணீருக்கு சரியான நேரம் வரும்போது வழி விட்டுக்கொடுப்பது நல்லது தான்.