ஏசாயா 44:17என்னை இரட்சிக்க வேண்டும்
அதில் மீதியான துண்டைத் தனக்கு விக்கிரகதெய்வமாகச் செய்து, அதற்குமுன் விழுந்து, அதை வணங்கி; நீ என் தெய்வம், என்னை இரட்சிக்க வேண்டும் என்று அதை நோக்கி மன்றாடுகிறான்.
Isaiah 44:17
என்னை இரட்சிக்க வேண்டும்
மிச்சம் இருந்த மரத்துண்டு முன் விழுந்து, 'நீ என் தெய்வம், என்னை இரட்சிக்க வேண்டும்' என்று மன்றாடுகிறான். இதே மரத்தை எரிபொருளாகவும் பாவித்தான் என்பது சற்று முன்பே சொல்லப்பட்டது. உயிரற்ற, தான் செய்த ஒன்றின் முன் மன்றாடி இரட்சிப்பு தேடுவது எவ்வளவு துக்கமான காட்சி. இந்த வசனம் விக்கிரக ஆராதனையின் மையத்தையே தொட்டுக் காட்டுகிறது. மெய்யான இரட்சிப்பு மனித கை வேலையிலிருந்து வராது.
