புலம்பல் 1:19பசியில் மாண்டவர்கள்
என்னைச் சிநேகித்தவர்களைக் கூப்பிட்டேன், அவர்களோ என்னை மோசம் போக்கினார்கள்; என் ஆசாரியர்களும் என் மூப்பர்களும் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றத் தங்களுக்கு அப்பந்தேடுகையில் நகரத்தில் மூச்சொடுங்கி மாண்டார்கள்.
Lamentations 1:19
பசியில் மாண்டவர்கள்
நேசித்த நண்பர்களைக் கூப்பிட்டும் அவர்கள் மோசம் போக்கிவிட்டனர் - நம்பியவர்களே கைவிடும் வேதனை இதில் தெரிகிறது. ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் கூட தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்ற அப்பம் தேடும்போது நகரத்திலேயே மூச்சொடுங்கி மாண்டார்கள். தலைவர்கள் என்று மதிக்கப்பட்டவர்களே இப்படி வீழ்ந்தது எத்தகைய கொடிய காலம் என்பதைக் காட்டுகிறது. மனித உதவியை மட்டுமே சார்ந்திருக்கும் போது எப்படி அது தோற்றுவிடும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
