புலம்பல் 1:22அவர்களின் பொல்லாப்பு முன்னே
அவர்களுடைய பொல்லாப்பெல்லாம் உமது முகத்துக்கு முன்பாக வரக்கடவது. என் சகல பாதகங்களினிமித்தமும் நீர் எனக்குச் செய்ததுபோல அவர்களுக்கும் செய்யும்; என் பெருமூச்சுகள் மிகுதியாயின, என் இருதயம் பலட்சயமாயிருக்கிறது.
Lamentations 1:22
அவர்களின் பொல்லாப்பு முன்னே
இறுதி வசனத்தில் பாடகர் ஒரு வேண்டுதலை வைக்கிறார் - தன் பாதகங்களுக்கு தேவன் தண்டனை கொடுத்தது போலவே, தன்னைத் துன்புறுத்திய பகைவரின் பொல்லாப்பையும் தேவன் பார்க்கவேண்டும் என்று. இது வெறுப்பினால் வரும் வார்த்தை அல்ல, நீதிக்காக ஏங்கும் ஒரு உள்ளத்தின் குரல். பெருமூச்சுகள் மிகுதியாகி இருதயம் பலட்சயமாய் இருக்கும் நிலையிலும் அவள் தேவனிடமே தன் நியாயத்தை ஒப்படைக்கிறாள். வேதனையை நம்முள் அடக்கி வைக்காமல் தேவனிடம் கொண்டு செல்வதே சரியான வழி என்பதை இந்த அதிகாரம் முடிவில் நமக்குச் சொல்கிறது.
