புலம்பல் 2:11கண்கள் பூத்துப்போன துக்கம்

இது எழுத்தாளரின் நேரடி துக்கத்தை காட்டும் வசனம் - கண்ணீர் சொரிந்து கண்களே பூத்துப்போகும் அளவு அழுதார். குடல்கள் கொதிக்கிறது, ஈரல் இளகுகிறது என்பது உள்ளார்ந்த வேதனையை வெளிப்படுத்தும் எபிரெய வழக்கு. பிஞ்சுக் குழந்தைகள் வீதிகளில் பசியால் மூர்ச்சித்துக் கிடப்பதைப் பார்க்கும்போது எப்படி துக்கிக்காமல் இருக்க முடியும்? இன்றும் தண்டனையின் விளைவை பிள்ளைகள் அனுபவிக்கும்போது நமது இருதயமும் இப்படியே கொதிக்க வேண்டும்.