சங்கீதம் 103:22சர்வ சிருஷ்டியின் பாட்டு

கடைசியாக, கர்த்தர் ஆளுகிற எவ்விடங்களிலுமுள்ள அவருடைய சகல கிரியைகளையும் துதிக்க அழைத்து, தான் தொடங்கிய வார்த்தையையே மீண்டும் சொல்லி - 'என் ஆத்துமாவே கர்த்தரை ஸ்தோத்திரி' என்று தாவீது இந்த அழகான பாட்டை முடிக்கிறார். தன் சொந்த ஆத்துமாவிலிருந்து துடங்கி, ஒடுக்கப்பட்டோர், மோசே, தூதர்கள், சேனைகள், சர்வ சிருஷ்டி என்று விரிந்து, மீண்டும் தன் ஆத்துமாவுக்கே திரும்புகிறார். இந்த வட்டம் நமக்கு காட்டுகிறது - துதி என்பது தனிமனிதனில் தொடங்கி, பிரபஞ்சம் முழுவதையும் தொட்டு, மீண்டும் நம் இருதயத்திற்கே திரும்பும் ஒரு அலை. இந்த பாட்டைப் படித்து முடிக்கும் நம் இருதயமும் இன்று இந்த வார்த்தையையே சொல்லலாம்.