சங்கீதம் 106:4என்னை நினையும்

கவிஞர் இப்போது தனிப்பட்ட விண்ணப்பத்திற்கு திரும்புகிறார். இஸ்ரவேலின் பொது வரலாற்றைப் பாடுவதற்கு முன், அவர் தன்னையும் அந்த ஜனத்தில் ஒருவனாக, கர்த்தருடைய கிருபையில் பங்குகொள்ள வேண்டியவனாக நினைத்துக்கொள்கிறார். ‘உம் ஜாதியின் மகிழ்ச்சி’, ‘உம் சுதந்தரத்தின் மேன்மை’ - இவை தனிமனித ஆசீர்வாதம் அல்ல, சமூகத்தோடு இணைந்த மகிழ்ச்சி. நம் சொந்த வேண்டுதலிலும் இப்படி, தேவனுடைய குடும்பத்தோடு இணைந்த மனநிலை இருக்கவேண்டும்.