சங்கீதம் 107:5பசி தாகம் தொய்வு

உடலும் ஆத்துமாவும் ஒன்றாக சோர்ந்துபோன நிலையை இந்த வசனம் சொல்கிறது - பசி, தாகம், தொய்வு மூன்றும் சேர்ந்து மக்களை நொடித்துப் போக வைத்தன. இது வெறும் உணவின்மை மட்டுமல்ல, நம்பிக்கை இழந்த ஒரு அவதி நிலையையும் காட்டுகிறது. வனாந்தரத்தில் மனிதனின் பலவீனம் முழுவதுமாக வெளிப்படும் தருணம் இது. நம் வாழ்விலும் இப்படி எல்லாம் இழந்துவிட்டதாக தோன்றும் நாட்கள் வரும் - அப்போதும் ஒரு கை நீட்டப்படும் என்பதே இந்த சங்கீதத்தின் நம்பிக்கை.