சங்கீதம் 109:13பேர் அற்றுப்போவது

பழைய உடன்படிக்கை உலகில் ஒருவனுடைய பெயரும் சந்ததியும் நிலைத்திருப்பதே ஆசீர்வாதமாக கருதப்பட்டது. அதனால் சந்ததி அற்றுப்போவது கடுமையான தண்டனையாக பார்க்கப்பட்டது. தாவீது தன் விரோதியின் ஞாபகமே அழிந்துபோக வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது, நமது பெயரை நிலைநிறுத்துவது நமது சொந்த சொத்தில் அல்ல, தேவன் கையில்.