சங்கீதம் 109:23சாயும் நிழல்

மாலை வேளையில் நீளமாகி மறைந்துபோகும் நிழலைப் போல, தாவீது தன் வலிமை மறைந்துபோவதாக உணர்கிறார். வெட்டுக்கிளி காற்றால் அடிக்கப்படுவது போல் தானும் அலைக்கழிக்கப்படுவதாக சொல்கிறார். இந்த உருவகங்கள் அவருடைய பலவீனத்தையும் நிலையற்ற தன்மையையும் அழகாக காட்டுகின்றன. வாழ்வில் நாமும் சில நேரங்களில் இப்படி நிலையற்றவர்களாக உணரும்போது, தேவனிடமே நிலைத்த ஆதரவைத் தேடலாம்.