சங்கீதம் 119:20தொய்ந்துபோகும் வாஞ்சை

நியாயங்கள் மேல் இருக்கும் வாஞ்சையினால் தன் ஆத்துமா தொய்ந்துபோகிறது என்று பாடலாசிரியர் சொல்கிறார். இது ஒரு உடல் நடுங்கும் அளவிற்கான ஆவல், சாதாரண ஆவலல்ல. வேதத்தின் மேலுள்ள ஏக்கம் இவ்வளவு தீவிரமாக இருக்கக்கூடும் என்பதை இந்த வசனம் காட்டுகிறது. நம் இருதயத்திலும் இப்படி ஒரு பசி வளர வேண்டும்.