சங்கீதம் 119:92மகிழ்ச்சியான வேதம்

துக்கத்தில் அழிந்துபோயிருப்பேன் என்று சொல்லும் அளவுக்கு கடினமான காலம் வந்திருந்தது, ஆனால் வேதத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சியே அவரை காப்பாற்றியது. வார்த்தை வெறும் அறிவு அல்ல, வலி நேரத்தில் பிடித்துக்கொள்ளும் கை போன்றது என்பதை இங்கே உணரலாம். துக்கம் அழிக்கும் அளவுக்கு பெரிதாக இருந்தாலும் மகிழ்ச்சி அதைவிட ஆழமாக இருந்தது. வலி நேரங்களில் வார்த்தையில் மகிழ்ச்சி கண்டவர்கள் தான் நிலைத்து நிற்கிறார்கள்.