சங்கீதம் 122:2வாசலில் நிற்கும் கால்கள்

நீண்ட நாள் பயணத்திற்குப் பின், இறுதியாக எருசலேமின் வாசல்களை அடைந்த தருணத்தை சங்கீதக்காரர் விவரிக்கிறார். கால்கள் இனி நடக்க வேண்டாம், இப்போது நிற்கலாம் என்ற திருப்தி இந்த வரியில் தெரிகிறது. இது வெறும் நகரம் அல்ல, தேவனுடைய பரிசுத்த நகரம் என்பதால் அந்த நிற்றல் ஒரு ஆராதனையாக மாறுகிறது. நம் வாழ்க்கையிலும் தேவனை நோக்கிய பயணத்தின் ஒவ்வொரு அடியும் நிறைவைத் தேடுகிறது.