சங்கீதம் 123:1கண்களை ஏறெடுத்து

யாத்திரையின் கடைசி ஏறுதலில் யெருசலேமை நோக்கி நடந்து செல்லும் யாத்ரீகர்கள் பாடும் பாட்டு இது. கீழே பூமியில் தேடி அலைவதை விட்டு, பாடகர் நேராக மேலே பார்க்கிறார் - 'பரலோகத்தில் வாசமாயிருக்கிறவரே' என்று. மனுஷரிடமிருந்து உதவி வராதபோது, கண்களை மேலே தூக்குவது எத்தனை இயல்பானது. நம் பார்வையை எங்கே வைக்கிறோம் என்பதே நம் நம்பிக்கையின் அளவுகோல்.