சங்கீதம் 124:4வெள்ளம் போல் மூடிய துன்பம்

தண்ணீரும் வெள்ளமும் பழைய ஏற்பாட்டில் அடிக்கடி பேரழிவுக்கும் மரணத்திற்கும் அடையாளமாக வருகின்றன. துன்பம் அவர்களை மூழ்கடிக்கும் வெள்ளம் போல வந்திருந்தது - தலைக்கு மேல் பாய்ந்து, தப்பிக்க முடியாத நிலைமை. ஆத்துமாவின் மேல் வெள்ளம் பெருகியது என்று சொல்வதில், உள்ளத்தையும் உணர்வையும் அது எப்படி நிறைத்தது என்பதை உணர்த்துகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட நேரங்களில் தான் கர்த்தர் தான் ஒரே தப்புவிப்பாளர் என்பது தெரியவரும்.