சங்கீதம் 132:1தாவீதின் கண்ணீரை நினைத்தல்

இந்தப் பாட்டு பாடும் யாத்ரீகர்கள், எருசலேமுக்குச் செல்லும்போது தாவீதின் வாழ்க்கையை நினைவு கூர்கிறார்கள். அவர் பட்ட எல்லா கஷ்டங்களையும், சவுலிடமிருந்து ஓடி ஓடி, ஒரு இடமும் இல்லாமல் அலைந்த நாட்களையும் கர்த்தர் மறவாமல் இருக்கும்படி வேண்டுகிறார்கள். ஒரு பிள்ளையின் வேதனையை தாய் மறவாதது போல, தாவீதின் உபத்திரவத்தை கர்த்தர் நினைத்திருப்பார் என்ற நம்பிக்கை இதில் இருக்கிறது. நம் கண்ணீரையும் கர்த்தர் அப்படியே நினைவில் வைத்திருக்கிறார் என்பது நமக்கு ஆறுதல்.