சங்கீதம் 132:4கண் இமையும் மறுத்தது

நித்திரையையும் உறக்கத்தையும் தான் தேடாமல் இருப்பேன் என்று தாவீது தன் ஆசையை இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறார். இது எபிரெய கவிதையின் இயல்பான வலியுறுத்தல் - ஒரே எண்ணத்தை வேறு வேறு வார்த்தைகளால் மீண்டும் சொல்வது. அவருடைய இதயம் முழுவதும் ஒரே ஒரு லட்சியத்தில் ஆழ்ந்திருந்தது - கர்த்தருக்கு ஒரு இடம். இந்த தீவிரம் நமக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.