சங்கீதம் 139:14அதிசயமான படைப்பு

தன் உருவாக்கத்தையே ஒரு அதிசயமாகக் கண்டு தாவீது துதி பாடுகிறார். 'நான் பிரமிக்கத்தக்க அதிசயமாய் உண்டாக்கப்பட்டேன்' என்று சொல்வது கர்வமல்ல, படைப்பாளரை மகிமைப்படுத்துவது. மனித சரீரத்தின் அமைப்பு, அதன் நுணுக்கம் எல்லாம் தேவனுடைய கிரியை என்று அவர் உணர்கிறார். இது தன் ஆத்துமாவுக்கே நன்றாய்த் தெரிந்த உண்மை என்று சொல்லும் அளவுக்கு ஆழமான உறுதி. நம் சரீரத்தையும் வாழ்க்கையையும் இப்படிப் பார்க்கும்போது நன்றியுள்ள இதயம் பிறக்கும்.