சங்கீதம் 139:22முழுப் பகை

இந்த கடுமையான வார்த்தை தாவீது தேவனுடைய எதிரிகளுக்கு எவ்வளவு தீவிரமாக எதிரானவர் என்பதை காட்டுகிறது. இது தனிப்பட்ட வெறுப்பு அல்ல, தீமையை எந்த அளவும் பொறுத்துக்கொள்ளாத நீதியுள்ள இதயத்தின் வெளிப்பாடு. பழைய ஏற்பாட்டு லேவிட்டர்களின் காலத்தில் இது சத்தியத்திற்கும் பொருந்தாத தீமைக்கும் இடையே கோடு வரையும் விதமாக பேசப்பட்டது. நாம் இதை படிக்கும்போது, தீமையை வெறுக்கும் இதயத்தையும், மனிதரை நேசிக்கும் இதயத்தையும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பதை நினைவில் வைக்கலாம்.