சங்கீதம் 18:15தண்ணீரின் மதகுகள்

தேவனுடைய கண்டிதத்தினாலும் சுவாச காற்றினாலும் தண்ணீரின் மதகுகள் திறவுண்டு பூமியின் அஸ்திபாரங்கள் வெளிப்பட்டதாக தாவீது வர்ணிக்கிறார். இது செங்கடலைப் பிரித்த அற்புதத்தையும், படைப்பின் ஆரம்பத்தையும் நினைவுபடுத்தும் கவிதை உரு. தேவன் இயற்கையின் ஆழங்களையும் கட்டுப்படுத்தும் வல்லவர் என்பதே இதன் மையம். நம் வாழ்வின் அடித்தளங்கள் நடுங்கினாலும், தேவனுடைய கை அவற்றையும் நிலைநிறுத்த வல்லமையுள்ளது.