சங்கீதம் 22:19தூரமாகாதேயும்
ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் எனக்குத் தூரமாகாதேயும்; என் பெலனே, எனக்குச் சகாயம்பண்ணத் தீவிரித்துக்கொள்ளும்.
Psalms 22:19
தூரமாகாதேயும்
இவ்வளவு வேதனையையும் வர்ணித்த பிறகு தாவீது மறுபடியும் மன்றாட்டுக்குத் திரும்புகிறார் — “தூரமாகாதேயும், தீவிரித்துக்கொள்ளும்” என்று. வேதனையை முழுவதும் சொல்லிவிட்ட பின்னும் நம்பிக்கை இழக்காமல் தேவனையே கூப்பிடுவது இந்த சங்கீதத்தின் அழகு. இது ஒரு திருப்புமுனையாக, துயரத்திலிருந்து மன்றாட்டுக்கு நகர்கிறது. வேதனையின் ஆழத்திலும் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுவதே சரியான வழி.