சங்கீதம் 22:24முகத்தை மறைக்காதவர்
உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர் அற்பமாயெண்ணாமலும் அருவருக்காமலும் தம்முடைய முகத்தை அவனுக்கு மறைக்காமலுமிருந்து தம்மை நோக்கி அவன் கூப்பிடுகையில் அவனைக் கேட்டருளினார்.
Psalms 22:24
முகத்தை மறைக்காதவர்
தேவன் உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அற்பமாய் எண்ணவில்லை, தம் முகத்தை மறைக்கவும் இல்லை என்று தாவீது சொல்கிறார். இந்த வசனம் மொத்த சங்கீதத்தின் இறுதி நிச்சயத்தை சுருக்குகிறது — தேவன் கேட்டார், கவனித்தார், துணையாய் இருந்தார். வேதனையின் ஆரம்பத்தில் “ஏன் கைவிட்டீர்” என்று கேட்டவர் இப்போது தேவன் கைவிடவில்லை என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார். துயரத்தில் இருக்கும்போது தேவன் நம்மைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்பதே பெரிய ஆறுதல்.
