சங்கீதம் 25:20காப்பும் விடுதலையும்

தாவீது இப்போது தன் ஆத்துமாவை காப்பாற்றி விடுவிக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறார், வெட்கப்பட்டுப்போகாதபடி காக்க வேண்டும் என்று. இது அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் அவர் சொன்ன அதே ஜெபத்தின் மீள் வரவு, ஒரு வட்டமாக முடிவை நோக்கி நகர்கிறது. உம்மை நம்பியிருக்கிறேன் என்ற உறுதியே அவருடைய ஆதாரம். துன்பம் நீடித்தாலும் நம்பிக்கை மாறவில்லை. நம் ஜெபங்களும் இப்படி மீண்டும் மீண்டும் அதே நம்பிக்கைக்கு திரும்பலாம்.