சங்கீதம் 3:1மகனே துரத்தும் நாள்

தாவீது இந்தப் பாடலை எழுதும்போது தன் சொந்த மகன் அப்சலோம் அவரை எதிர்த்து எழும்பியிருந்தான். அரண்மனையிலிருந்து ஓடிப்போன அரசன், தன்னைச் சுற்றி எத்தனை பேர் விரோதமாக நிற்கிறார்கள் என்று கண்ணால் காண்கிறார். எண்ணிக்கை கூடிக்கொண்டே போகும் அந்தத் துன்பத்தை மறைக்காமல், கர்த்தரிடமே சொல்லுகிறார். துன்பத்தை மறைத்து வைத்துக்கொள்ளாமல் வெளியே சொல்வதே ஜெபத்தின் ஆரம்பம்.