சங்கீதம் 30:10கெஞ்சின மனது

முந்தின வசனத்தின் வாதத்தைத் தொடர்ந்து, தாவீது இப்போது தன் கெஞ்சுதலின் நேரடியான சொற்களை நினைவுகூர்கிறார். செவிகொடுக்கவும், இரக்கம் காட்டவும், சகாயராக இருக்கவும் கேட்டதை மீண்டும் சொல்கிறார். இது ஒரு அழுத்தமான, தாழ்மையான வேண்டுதலாக இருந்தது, பெருமையின் லேசான தடயமும் இல்லாத பிரார்த்தனை. கர்த்தர் அந்த கெஞ்சுதலைக் கேட்டார் என்பதை அடுத்த வசனங்கள் காட்டுகின்றன.