சங்கீதம் 30:12என்றென்றைக்கும் துதி

இந்த சங்கீதம் தொடங்கிய அதே துதியோடு முடிகிறது, ஆனால் இப்போது அது ஆழமாகி, முழுமையாகி இருக்கிறது. நோயும் கலக்கமும் கடந்து, இப்போது தாவீது என்றென்றைக்கும் துதிப்பேன் என்று உறுதியாக சொல்கிறார். நேரடியான அனுபவம் நிலையான நம்பிக்கையாக மாறுவதை இந்த வசனத்தில் காணலாம். துன்பத்தின் இருள் விடிந்தபோது பிறந்த இந்த துதி, நம் வாழ்விலும் அப்படியே எழக்கூடும்.