சங்கீதம் 31:9கருகிப்போன ஆத்துமா
எனக்கு இரங்கும் கர்த்தாவே, நான் நெருக்கப்படுகிறேன்; துக்கத்தினால் என் கண்ணும் என் ஆத்துமாவும் என் வயிறுங்கூடக் கருகிப்போயிற்று.
Psalms 31:9
கருகிப்போன ஆத்துமா
இங்கே தாவீது தன் துக்கத்தின் ஆழத்தை மறைக்காமல் சொல்கிறார் - கண்ணும் ஆத்துமாவும் வயிறும் கருகிப்போயிற்று. இது ஒரு உடல் முழுவதும் அனுபவிக்கும் துக்கம், மனத்தில் மட்டும் நிற்காமல் உடலையே பாதிக்கும் அளவு வேதனை. சங்கீதங்கள் இப்படித்தான் - தேவனிடம் மனம் திறந்து அழுவதற்கு அனுமதி தருகின்றன. நம் வேதனையையும் மறைக்காமல் தேவனிடம் கொண்டு செல்லலாம்.
