சங்கீதம் 51:11சமுகத்தை விட்டு தள்ளாதிரும்

சவுல் அரசன் தேவனுடைய ஆவியை இழந்ததை தாவீது நேரடியாக பார்த்தவர். இப்போது தன் சொந்த பாவத்தின் காரணமாக அப்படி ஆகிவிடுவோமோ என்ற ஆழமான பயம் இந்த வேண்டுதலில் ஒலிக்கிறது. அந்நாட்களில் பரிசுத்த ஆவியின் இருப்பு இன்று நாம் அறிந்திருப்பது போல் நிரந்தரமாக இல்லாமல் இருந்தது என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தேவனுடைய சமுகத்தை விட்டு தள்ளப்படுவது தாவீதுக்கு எந்த தண்டனையைக் காட்டிலும் பயங்கரமானது. தேவனுடைய சமுகமே நம் வாழ்வின் மூச்சு என்று உணரும்போது, அதை இழக்க பயப்படுவதும் இயல்பானதே.