சங்கீதம் 55:1என் ஜெபத்தைக் கேளும்

தாவீது தன் இதயத்தை முழுவதுமாக திறந்து வைக்கிறார். மறைந்திராதேயும் என்று கேட்பது ஒரு பிள்ளை தன் தகப்பனிடம் அழும் குரல் போன்றது. துன்பம் மிகுந்திருக்கும்போது, ​​தேவன் காதைத் திருப்பிக்கொண்டு விடுவாரோ என்ற பயம் தோன்றும். அந்த பயத்தையே தாவீது வார்த்தையாக்குகிறார். நமக்கும் அப்படி தோன்றும் நாட்கள் வரும், அப்போது இந்த வசனத்தை நமது வார்த்தையாக்கிக் கொள்ளலாம்.