சங்கீதம் 55:8பெருங்காற்றிலிருந்து தப்பல்

பெருங்காற்றும் புசலும் அவரை சுற்றி வீசும் ஆபத்தை குறிக்கின்றன. தீவிரமாக தப்பித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற அவசர உணர்வு இந்த வரியில் தெரிகிறது. உள் குழப்பத்தை புயலாக உருவகிப்பது தாவீதின் கவிதைத் திறமையை காட்டுகிறது. துன்பம் புயல் போல வீசும்போது, தேவனிடம் ஓடுவதே நிலையான புகலிடம்.