சங்கீதம் 69:20பரிதபிக்க ஒருவனும் இல்லை

இருதயத்தைப் பிளக்கும் நிந்தை, தாவீது வேதனையால் நிற்க முடியாத நிலை - ஆனாலும் பரிதபிக்க யாரும் இல்லை, தேற்ற யாரும் இல்லை என்ற தனிமை. இந்த வார்த்தைகள் இயேசுவின் கெத்செமனே தோட்ட வேதனையையும், சிலுவை நேரத்து தனிமையையும் நேரடியாக முன்னறிவிக்கின்றன. மனுஷர் அனைவரும் தூரம் போன தருணத்திலும் தேவனுடைய கண் விலகவில்லை என்பதை இந்த சங்கீதம் முழுவதும் நினைவூட்டுகிறது. தனிமையின் ஆழத்தில் இருப்பவர்களுக்கு இந்த வசனம் ஒரு தோழமையாக இருக்கிறது - தாவீதும் இயேசுவும் இதே தனிமையை அனுபவித்தார்கள்.