சங்கீதம் 69:29உயர்ந்த அடைக்கலம்

இத்தனை துன்பங்களுக்கிடையேயும், தாவீது தன்னை சிறுமையும் துயரமுமுள்ளவன் என்று ஒப்புக்கொண்டு, தேவனுடைய இரட்சிப்பே தன் உயர்ந்த அடைக்கலமாக இருக்க வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறார். இந்த வசனத்தில் ஒரு மாற்றம் தெரிகிறது - சாபங்களிலிருந்து மீண்டும் தன் சொந்த நம்பிக்கைக்கு திரும்புகிறார். சிறுமையை ஒப்புக்கொள்வதே பெருமையை விட வலிமையானது, ஏனென்றால் அது தேவன் மட்டுமே அடைக்கலம் என்ற உண்மையை உணரவைக்கிறது. நம் சொந்த பலவீனத்தை ஒப்புக்கொள்ளும்போதே, தேவனுடைய பலம் நமக்கு துணையாகிறது.