சங்கீதம் 7:2சிங்கத்தின் பிடியிலிருந்து

பகைவனை சிங்கத்திற்கு ஒப்பிடுகிறார் தாவீது - பீறிக் கிழிக்கும், பாதுகாப்பே இல்லாத ஒரு உணர்வு. அரண்மனையிலும் மனித நீதிமன்றத்திலும் விடுவிப்பவன் இல்லை என்கிற தனிமையை உணர்ந்தவர் இந்த வார்த்தைகளை சொல்கிறார். ஆனாலும் அவர் யாரிடம் கூக்குரலிடுகிறார் என்பதே ஆறுதல் - தன்னைத்தானே காப்பாற்றிக் கொள்ள முயலவில்லை, தேவனே தப்புவிக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறார். பயம் மிகுந்த நாட்களில் நமக்கும் இதே ஜெபம் வாய்க்கு வரலாம்.