சங்கீதம் 90:6காலையில் பூத்து மாலையில் உலர்தல்

பாலஸ்தீனத்தின் வெயிலில் காலையில் பசுமையாக முளைத்த புல் மாலைக்குள் வெயிலில் காய்ந்து போவதை மோசே பார்த்திருப்பார். அதே உருவகத்தை அவர் இங்கே திரும்பிச் சொல்கிறார் - நம் வாழ்க்கையும் அப்படியே, காலை பூவும் மாலை உலர்வும். இந்த கவிதை நமக்குக் காட்டுவது ஒரு சோகம் அல்ல, ஒரு யதார்த்தம். இதை அறிந்தால் ஒவ்வொரு நாளையும் அன்பாய் வாழலாம்.