சங்கீதம் 96:11படைப்பே பாடுகிறது

வானங்கள் மகிழ்ந்து, பூமி பூரிப்பாகி, சமுத்திரம் முழங்குவதாக என்று சொல்லும்போது, சங்கீதக்காரர் படைப்பு முழுவதையும் ஆராதனையில் இணைக்கிறார். மனிதர்கள் மட்டும் அல்ல, அவர் உண்டாக்கின எல்லாமே அவருடைய ராஜரிகத்தை கண்டு களிகூருகிறது. இது கவிதை மொழி, ஆனால் ஒரு ஆழ்ந்த சத்தியத்தை சொல்கிறது, தேவனுடைய ஆளுகை வரும்போது எல்லா படைப்பும் புத்துயிர் பெறும். இதைப் படிக்கும்போது நம் இதயமும் அந்த சந்தோஷத்தில் இணைந்துகொள்ளலாம்.