உன்னதப்பாட்டு 4:1புறாக்கண்கள்

மணவாளன் தன் மணவாட்டியைப் பார்த்து அசைவற்று நின்று விடுகிறான் போலிருக்கிறது. முதலில் அவள் கண்களைப் பார்க்கிறான் - முக்காட்டின் நடுவே அவை புறாவின் கண்கள் போல மென்மையாகவும் தூய்மையாகவும் இருக்கின்றன. பின் அவள் கூந்தலைப் பார்க்கிறான், கீலேயாத் மலைச்சாரலில் ஓடும் வெள்ளாட்டு மந்தையின் அழகிய அசைவை அதில் காண்கிறான். இது வெறும் தோற்றப் பாராட்டு அல்ல, ஒவ்வொரு பகுதியையும் நேரம் எடுத்து ரசிக்கும் அன்பின் பார்வை. நம் வாழ்விலும் நேசிப்பவரை இப்படி நிதானமாகப் பார்க்கும் நேரம் இருக்கிறதா என்று சிந்திக்கலாம்.