உன்னதப்பாட்டு 5:2கதவைத் தட்டும் சத்தம்
நான் நித்திரைபண்ணினேன், என் இதயமோ விழித்திருந்தது; கதவைத் தட்டுகிற என் நேசரின் சத்தத்தைக் கேட்டேன்: என் சகோதரியே! என் பிரியமே! என் புறாவே! என் உத்தமியே! கதவைத் திற; என் தலை பனியினாலும், என் தலைமயிர் இரவில் பெய்யும் தூறலினாலும் நனைந்திருக்கிறது என்றார்.
Song of Songs 5:2
கதவைத் தட்டும் சத்தம்
கனவில் மணவாட்டி தூங்குகிறாள், ஆனால் இதயம் விழித்திருக்கிறது - அவருக்காக ஏங்கும் இதயம் ஒருபோதும் தூங்காது. இரவின் குளிரில் நேசர் வந்து கதவைத் தட்டி, 'என் புறாவே' என்று அழைக்கிறார். இந்த அழைப்பில் அன்பும், காத்திருந்த பொறுமையும் தொனிக்கிறது. சில நேரங்களில் நம் அன்பானவர்கள் நமக்காக காத்திருப்பார்கள், நாமோ சோர்வில் தாமதிக்கிறோம்.