தானியேல் 12:7வானத்தை நோக்கிய ஆணை
அப்பொழுது சணல்வஸ்திரம் தரித்தவரும் ஆற்றின் தண்ணீர்களின்மேல் நிற்கிறவருமாகிய புருஷன் தம்முடைய வலது கரத்தையும் தம்முடைய இடதுகரத்தையும் வானத்துக்கு நேராக ஏறெடுத்து, ஒரு காலமும் காலங்களும், அரைக்காலமும் செல்லும் என்றும்; பரிசுத்த ஜனங்களின் வல்லமையைச் சிதறடித்தல் முடிவுபெறும்போதே இவைகளெல்லாம் நிறைவேறித் தீருமென்றும் என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருக்கிறவர்பேரில் ஆணையிடக் கேட்டேன்.
Daniel 12:7
வானத்தை நோக்கிய ஆணை
தூதன் தன் இரு கரங்களையும் வானத்திற்கு நேராக ஏறெடுத்து, என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருக்கிறவர் பேரில் ஆணையிடுகிறார் — இது எவ்வளவு பெரிய உண்மையை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது. ‘ஒரு காலமும் காலங்களும் அரைக்காலமும்’ என்ற குறியீட்டு வார்த்தையால், பரிசுத்த ஜனங்களின் துன்பம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குத்தான் என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த எண்கள் வெளிப்படுத்தல் 12:14ல் மீண்டும் எதிரொலிக்கின்றன. துன்பத்திற்கு ஒரு முடிவு நேரம் உண்டு என்பதே இதன் ஆறுதல்.