யோபு 2:12உருத்தெரியாத நிலை
அவர்கள் தூரத்தில் வருகையில் தங்கள் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்தபோது, அவனை உருத்தெரியாமல், சத்தமிட்டு அழுது, அவரவர் தங்கள் சால்வையைக் கிழித்து, வானத்தைப் பார்த்து: தங்கள் தலைகள்மேல் புழுதியைத் தூற்றிக்கொண்டு,
Job 2:12
உருத்தெரியாத நிலை
தூரத்திலிருந்தே பார்த்த நண்பர், யோபை உருத்தெரியாமல் திகைத்துப் போகிறார்கள் — அவருடைய வேதனை அவரின் தோற்றத்தை அப்படி மாற்றியிருந்தது. அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுது, தங்கள் சால்வையைக் கிழித்து, தலைகள்மேல் புழுதியைத் தூற்றிக்கொள்கிறார்கள் — அந்த காலத்தில் மிகுந்த துக்கத்தைக் காட்டும் அடையாளங்கள். அவர்களின் இந்த முதல் எதிர்வினை உண்மையான வேதனையிலிருந்து வந்தது, வார்த்தைகளால் அல்ல செயல்களால் அவர்கள் யோபின் துக்கத்தில் பங்கு கொண்டார்கள். வார்த்தையில்லாத இந்தப் பங்களிப்பு எத்தனையோ முறை ஆறுதலாக இருக்கும் என்பதை நினைவில் வைப்போம்.
