சங்கீதம் 102:3புகையும் கொள்ளியும்

இங்கே பாடகர் தன் வாழ்வின் நிலையை படம் போல் காட்டுகிறார் - நாட்கள் புகையைப் போல மறைந்துபோகின்றன, எலும்புகள் கொள்ளியைப் போல் எரிகின்றன. இது கடும் நோயின் அல்லது தீராத துயரத்தின் அனுபவத்தைச் சொல்கிறது. வாழ்வு நிலையற்றது என்பதை இவ்வளவு உணர்ச்சியுடன் யாரும் சொல்லியிருக்க முடியாது. இப்படி உணர்ந்தவர்கள் நாமும் உண்டு, இந்தப் பாடல் அவர்களுக்காக எழுதப்பட்டது போலிருக்கிறது.