சங்கீதம் 103:15புல்லைப் போன்ற நாட்கள்

காலைப் புல் மாலைக்குள் வாடிப்போவது போல, மனிதனின் நாட்கள் விரைவாகக் கழிந்துவிடுகின்றன என்று தாவீது நினைவுகூர்கிறார். வெளியின் புஷ்பம் அழகாய் பூத்தாலும் அதற்கு ஆயுள் குறைவு. இது மனித வாழ்வின் விரைவான தன்மையை உணர்த்தும் ஒரு எளிய, ஆனால் ஆழமான உருவகம். இந்த குறுகிய வாழ்வை அர்த்தமுள்ளதாக வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை இது தூண்டுகிறது.