சங்கீதம் 103:16மறைந்துபோகும் வாழ்வு

காற்று வீசும் அளவில் புல் மறைந்துவிடுவது போல, மனிதன் இந்த பூமியிலிருந்து போன பின் அவன் இருந்த இடம் கூட அவனை நினைவுகூராது என்று தாவீது சொல்கிறார். இது வெறும் சோகமான உண்மையல்ல, மனித வாழ்வின் நிலையற்ற தன்மையை உண்மையாகக் காட்டும் வார்த்தை. நம் நாட்கள் இவ்வளவு குறுகியவையானால், அவற்றை எப்படி செலவழிக்கிறோம் என்பதே முக்கியம். இந்த நிலையற்ற வாழ்வுக்கு நடுவே, மாறாத ஒருவரை நம்பியிருப்பதே ஞானம்.