சங்கீதம் 109:18அங்கியாக உடுத்திய சாபம்

தாவீது சாபத்தை ஒரு ஆடையாக, எலும்புகளுக்குள் ஊடுருவும் எண்ணெயாக உருவகப்படுத்துகிறார். இது விரோதி எவ்வளவு ஆழமாக, முழுமையாக தீமையில் மூழ்கியிருந்தான் என்பதைக் காட்டுகிறது. தீமை ஒரு தனிமையான செயலாக இல்லாமல் அவனுடைய அடையாளமாகவே மாறியிருந்தது என்பது இதன் சாரம். நம் வாழ்விலும் தீமையை மேலாடையாக அணிந்துகொள்ளாமல், நல்லதை உடுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது எண்ணிப்பார்க்க செய்கிறது.