சங்கீதம் 109:19நித்தமும் கட்டும் கச்சை

முந்தின உருவகத்தின் தொடர்ச்சியாக, சாபம் விரோதியின் மேலாடையும் அன்றாட கச்சையும் போல ஆகவேண்டும் என்று தாவீது விரும்புகிறார். அதாவது அவனுடைய தீமையின் விளைவு எப்போதும் அவனை சூழ்ந்திருக்கவேண்டும். இது ஒரு கவிதை உருவகம், கடுமையானது என்றாலும் நேர்மையானது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு எப்படி இருந்தாலும் அது நியாயமானதாகவே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை இதில் மறைந்திருக்கிறது.